Golfelleboog

Inleiding

De medische benaming voor een golfelleboog is epicondylitis. De ‘epicondylus medialis' is de knobbel aan de binnenkant van het ellebooggewricht. Als de epicondylus medialis ontstoken is, spreken we van mediale epicondylitis. Dit probleem doet zich meestal voor bij mensen die met hun onderarm en pols veel zwaaiende bewegingen maken, zoals golfers, honkballers of mensen die veel hout hakken.

Bij een tenniselleboog is de laterale epicondylus, aan de buitenkant van de elleboog, geïrriteerd. De aard van de aandoening is identiek.

Oorzaak

De spieren van de binnenkant van de onderarm zitten aan de ene kant vast aan de epicondylus medialis en aan de andere kant aan de vingers. Met deze spieren wordt de pols naar beneden getrokken. Daarom heten ze ook wel de buigspieren van de pols.
Deze spieren zitten aan het bot vast met pezen, vezelachtige structuren die bestaan uit een groot aantal lange, samengevlochten draden, gemaakt van weefsel dat we collageen noemen. Wanneer deze spieren overmatig en te zwaar worden belast, raken de pezen geïrriteerd. Hierdoor kunnen er scheuren in de pezen ontstaan of kan het collageen degenereren. Epicondylitis wordt ook wel beschouwd als een vorm van Repetitive Strain Injury (RSI), ontstaan door het langdurig achter elkaar doen van dezelfde bewegingen.

Symptomen

De patiënt heeft veel pijn aan de binnenzijde van het ellebooggewricht. De pijn kan uitstralen naar de onderarm en hand. Ook kan de pijn toenemen bij het buigen van de pols. Ook directe druk op het uitstekende bot aan de binnenkant van de elleboog veroorzaakt pijn.

Diagnose

Door een onderzoek van de pijnlijke plek en van de hand en pols kan een arts vaststellen of er sprake is van een golfelleboog. De arts beoordeelt de mobiliteit van de elleboog en de pijn die deze bewegingen veroorzaken. Een belangrijk onderdeel van het onderzoek is het uitsluiten van andere oorzaken, zoals zenuwaandoeningen en andere blessures aan het ellebooggewricht. In zeldzame gevallen kunnen röntgenfoto's of een MRI-scan noodzakelijk zijn om andere oorzaken van een pijnlijke elleboog uit te sluiten.

Behandeling

IJs houden tegen de binnenkant van het gewricht vermindert de weefselreactie en daardoor de pijn. Ook eenvoudige pijnstillers zoals paracetamol of ontstekingsremmers zoals ibuprofen, diclofenac of naproxen kunnen hierbij helpen. Door de arm korte tijd rust te geven, kan verdere schade worden voorkomen. Soms wordt kortdurend een spalk of drukverband gebruikt. Nadat de aanvankelijke ontstekingsverschijnselen zijn afgenomen, wordt aanbevolen de onderarmspieren te versterken met oefeningen. Dit kan eventueel onder begeleiding van een fysiotherapeut plaatsvinden. Als de klachten ook na de bovenstaande maatregelen niet verdwijnen, kan worden besloten corticosteroïden te injecteren ter plaatse van de mediale epicondylus. Van geen enkele behandeling is overtuigend bewezen dat het de genezing van een tenniselleboog daadwerkelijk versnelt. Vaak is het verstandig om het spontane beloop af te wachten en niet te snel over te gaan tot meer of minder ingrijpende behandelingen.
De meeste gevallen van epicondylitis herstellen spontaan, zonder behandeling in 8 tot 13 maanden.

Opereren

In het uiterste geval, als de pijn niet verdwijnt of steeds terugkeert, is het mogelijk om chirurgisch in te grijpen. Hierbij worden de geblesseerde pees en het littekenweefsel verwijderd. Bij ernstige schade kan het nodig zijn de pees te herstellen of opnieuw aan het ellebooggewricht te bevestigen. Dergelijke operaties bieden echter geen garantie op klachtenvrij herstel.

Voorzorgsmaatregelen

Voorkom overbelasting van de onderarm- en polsspieren. Zorg voor een goede en ontspannen houding op het werk en neem regelmatig even pauze. Gebruik de juiste techniek en uitrusting als u golft. Regelmatige rekoefeningen en oefeningen met de handspieren zijn essentieel. Ook een eenvoudige elleboogbrace, bijvoorbeeld tijdens het sporten, kan helpen.